قرآن کريم وقتي مسئله لزوم حجاب را بازگو مي‌کند علت و فلسفه ضرورت حجاب را چنين بيان مي‌فرمايد: «ذلک اَدني اَن يَعرِفنَ فَلا يُوذين» (سوره احزاب _ 59) براي اينکه شناخته نشوند و مورد اذيت واقع نگردند» چرا که آنان تجسم حرمت و عفاف جامعه هستند و حرمت دارند.

شبهه‌اي که در ذهنيت بعضي افراد هست اين است که خيال مي‌کنند حجاب براي زن محدوديت و حصاري است که خانواده براي او بوجود آورده و بنابراين حجاب نشانه ضعف و محدوديت زن است. راه حل اين شبهه در بينش قرآن کريم اين است که زن بايد کاملا درک کند که حجاب او تنها مربوط به خود او نيست تا بگويد من از حق خودم صرف نظر کردم همچنين مربوط به مرد هم نيست تا مرد بگويد من راضييم ، و همينطور مربوط به خانواده نيست تا اعضاي خانواده رضايت دهند، حجاب زن حق الهي است.

حرمت زن اختصاص به خود زن دارد نه شوهر و نه خانواده ، همه اينها اگر رضايت بدهند قرآن راضي نخواهد بود چون حرمت زن به عنوان حق الله مطرح است و خداي سبحان زن را با سرمايه عاطفه آفريد که معلم رقت باشد و پيام عاطفه بياورد و اگر جامعه‌اي اين درس رقت و عاطفه را ترک نمودند و به دنبال غريزه و شهوت رفتند به همان فسادي مبتلا مي‌شود که در غرب ظهور کرده. لذا کسي حق ندارد بگويد من به نداشتن حجاب رضايت دادم.

زن به عنوان امين حق الله از نظر قرآن مطرح است يعني اين مقام و اين حرمت و حيثيت را خداي سبحان که حق خود اوست به زن داده و فرموده اين حق مرا تو به عنوان امانت حفظ کن آنگاه جامعه به صورتي در مي آيد که قرآن در آن حاکم است. جامعه‌اي که قرآن در او حاکم است، جامعه عاطفه است و سرش اين است که نيمي از جامعه را معلمان عاطفه به عهده دارند و آنها مادران هستند و ما چه بخواهيم، چه نخواهيم، چه بدانيم و چه ندانيم اصول خانواده درس رافت و رقت مي‌دهد و رافت و رقت در همه مسائل کارساز است.